Piotr P. Romańczyk jest profesorem uczelni zatrudnionym w Katedrze Biotechnologii i Chemii Fizycznej na Wydziale Inżynierii Chemicznej i Technologii Politechniki Krakowskiej (Zespół Fluorescencyjnych Biomateriałów i Elektrochemii Molekularnej). Studia magisterskie ukończył w 2003 r. na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2003–2007 był słuchaczem Międzynarodowego Studium Doktoranckiego przy Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN. W 2007 r. obronił pracę doktorską na Politechnice Krakowskiej otrzymując stopień doktora nauk chemicznych (tytuł pracy: „Oddziaływania elektronowe pomiędzy centrami metalicznymi w kompleksach nitrozylowych molibdenu i wolframu, zawierających mostkowe ligandy n-alkanodiolanowe”). W 2009 r. przebywał na półrocznym stażu podoktorskim w Zakładzie Chemii Teoretycznej Wydziału Chemii UJ, co umożliwiło mu uzupełnienie wiedzy na temat metod badania struktury elektronowej. Stopień doktora habilitowanego nauk chemicznych uzyskał w 2016 r. na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej za cykl publikacji pt. „Badania elektrochemiczne procesów przenoszenia elektronu i reakcji następczych z udziałem związków koordynacyjnych i organicznych — korelacja obliczeń kwantowo-chemicznych z eksperymentem”. Kierował dwoma projektami z funduszy zewnętrznych (w ramach programu MNiSW Iuventus Plus) i dziesięcioma rocznymi grantami obliczeniowymi w infrastrukturze PLGrid. Za osiągnięcia naukowe był nagradzany przez Rektora PK.
Jego zainteresowania badawcze obejmują: chemię obliczeniową (zastosowanie metod DFT, sprzężonych klastrów, dyskretno-ciągłych modeli solwatacji), elektrochemię molekularną (procesy przenoszenia elektronu, elektrokataliza, dehalogenacja redukcyjna polihalogenowanych trwałych zanieczyszczeń środowiska, reakcje z udziałem rodników), chemię (bio)koordynacyjną metali przejściowych (Mo, W; wpływ lokalnego środowiska na właściwości redoksowe i oddziaływania elektronowe metal—metal), oddziaływania niekowalencyjne (m.in. wodorowe, halogenowe, π···π, siły dyspersyjne w modelowych układach substrat–centrum aktywne (bio)katalizatora), właściwości optyczne barwników organicznych, w tym fluoroforów molekularnych występujących w kropkach węglowych.
Pasjonuje się muzyką klasyczną i jazzową, teatrem i fotografią. Jest współzałożycielem krakowskiej grupy wielomedialnej „Akrobaci”.
Profile publiczne: